 acontecementos: O DESPOBOAMENTO DAS COLMEAS DE GALICIA
Enviado por asorey o Xoves, 15 de Marzo do 2007 (13:50:02)
Contribución de asorey
DESPOBOAMENTO DAS COLMEAS EN GALICIA
Xesús
Asorey. Secretario-técnico de AGA
Despois
de 10 anos, de sufrirmos a calamidade da desaparición das abellas, tanto na
carne propia como na observación do que lle acontece a outros abelleiros de
Galicia, xa podemos facer algúns comentarios.
DESPOBOAMENTO DAS COLMEAS EN GALICIA
Xesús Asorey. Secretario-técnico de AGA
Despois de 10 anos, de sufrirmos a calamidade da desaparición
das abellas, tanto na carne propia como na observación do que lle
acontece a outros abelleiros de Galicia, xa podemos facer algúns
comentarios.
¿Onde desaparecen as abellas?
Os territorios máis afectados foron aqueles onde
se práctica unha horticultura ou fruticultura máis profesionalizada,
onde supostamente se realizan todos os tratamentos e coidados
recomendados por técnicos entendidos na materia.
En segundo lugar, e máis tardíamente, apareceron apiarios moi
afectados preto de leiras de millo, estase sementando millo coas
sementes tratadas con imidacloprid e/ou fipronil, normalmente millo
forraxeiro para comida do gando.
O problema tamén apareceu, puntualmente, en zonas de monte. A
esta localización foi a máis difícil de lle dar unha interpretación,
pero a día de hoxe podemos decir que se trata de zonas onde se
fumigaron eucaliptos e tamén en zonas onde se sementaron cereais de
palla no monte, trigo ou centeo.
Logo queda algún caso que ainda non temos certeza, pero
teñamos en conta que os contaminantes viaxan pola terra, polas augas e
polo ar; ahí podería estar a explicación.
Interpretacións
Algo bastante curioso, que non estaba previsto, é que o fenómeno pode
darse nun apiario e a 400 ou 500 metros xa hai outro apiario que non
está afectado. As observacións permitennos afirmar que coincide que o
apairio afectado está nun enclave con posibilidades de tratamentos con
pesticidas ó lado, e o non afectado está máis arredado e mesmo rodeado
de monte.
Hai quen pensa que o problema é sobre todo dos
abelleiros afeccionados, e os máis profesionais son moito menos
afectados, pero a interpretación pode ser que os abelleiros máis
grandes sitúan as súas abellas no monte, fronte ós máis pequenos que as
teñen máis preto da casa, de terreos de cultivo etc.
Tamén se comenta que en Francia, despois de dous anos de
prohibición destes pesticidas neurotóxicos a cousa non mellorou
dabondo, será certo, pero teñamos en conta que estes produtos só foron
prohibidos nas sementes do xirasol e millo, pero non nos hortos nin nos
cereais de palla etc.
Probas biolóxicas
Moitos abelleiros afectados mercan abellas para a
reposición das baixas a outros abelleiros que non teñen o problema e ó
segundo ano da operación volven quedar sen abellas, mentras que o
abelleiro que llelas vendeu segue sen ter o problema.
En Francia, a UNAF leva algúns anos cun programa que se chama
“As abellas sentinelas do medio ambiente”, que consiste en colocar
abellas en parques e xardíns, e mesmo en terrazas, das cidades, e
comprobaron que estas abellas van ben, son moi produtivas e non teñen
este problema de despoboamento.
Enfermidades
Cando enviamos mostras de abellas ós laboratorios,
estes contestan sempre con frases coma, negativo á loque, positivo á
varroa etc. Dependendo se atopan ou non o axente causante da doenza,
pero eso non quere decir que o enxame morrera desa doenza, simplemente
que a atoparon.
En colmeas afectadas polo despoboamento atopamos bastantes
casos de loque, pero a causa da desparación non é a loque, porque as
abellas que invernan terían que chegar a primavera e non desaparecer no
medio do inverno como acontece, desaparecen as abellas e hai dentro
unha pouca cría con podrémia.
No caso da varroa, o laboratorio
case sempre diagnostica varroa, pero non se pode interpretar que
morreran de varroa, xa hai en Galicia algúns abelleiros que non tratan
contra a varroa e non teñen problema.
Tamén se diagnosticou nosema en abellas de colmeas
despoboadas, pero só se pode afirmar que teñen nosema, igual que teñen
varroa ou nalgúns casos loque pero nada máis.
Medidas paliativas
No día de
hoxe, e coa experiencia adquirida podemos recomendar algúns métodos ou
parches para salvar a situación, á espera de que sexan retirados do
mercado os pesticidas neurotóxicos que son “moi perigosos para as
abellas” segundo reza a etiqueta que lle poñen os laboratorios
fabricantes, caso confidor.
En primeiro lugar, recomendase localizar o apiario noutro
lugar; ó terse observado que apairios próximos non teñen o problema
sería suficiente facer traslados a zonas próximas non afectadas.
Para aqueles abelleiros que non teñen a posibilidade de
trasladar o apiario, propoñemos un método que xa está comprobado e con
moi bós resultados en Bélxica, consiste en realizar núcleos das propias
colmeas para repoñer ó ano seguinte as baixas.
|
|
| |
 |
Votos do Artigo |
 |
|
Puntuación Promedio: 4.61
votos: 13
|
|
|
 |
|
Inicio(Noticias) :
Membros :
Comunidade :
Estadísticas :
